Zaman Tüneli

Yeni Yaşam

mKemal — Thu, 01 Jan 2009 13:59:02 +0000

İlk dakikalarından itibaren hayatımın olağan gidişatından farklı şekilde başlayan ve birçok deneyim sahibi olmamı sağlayan yıl, artık temiz, yeni umutlara gebe bir yıla bıraktı yerini.

Bir yıl öncesini düşündüğümde bile, hayatın gerçekten çok fazla sürprizle dolu olduğunu ve yapılan planların iyimser hayallerden öteye gidemediğini görüyorum. Sözlerim sizi yanıltmasın, hayal kurmanın kötü bir şey olduğunu ima ettiğim falan yok. İdeallerine sıkı sıkıya bağlı olan ben, umutsuzluğa düşmüş de değilim :) Anlatmak istediğim şey daha çok duygularına hakim olamamakla ilgili… Ve o hakim olunamayan duygulara kendini çok fazla kaptırıp, o yönde hayaller kurmaya başlamak ile de… Çünkü sonucunda büyük bir hayal kırıklığı yaşama olasılığı çok yüksek.

Neyse, yeni bir yıla girerken herkesin yaptığı gibi bende önümde beliren bu tertemiz yılı nasıl geçireceğimle, neler yapmam gerektiğiyle ilgili hayaller kurdum. Düşüncelerimi özel bir defterde görüp okumanın, onları gerçekleştirmek için beni mücadele etmeye teşvik ediyor olması nedeniyle de, Moleskine‘min güzel sayfalarına özenle yazdım onları:)

Bir yıl önce olduğundan çok daha uzak ve farklı bir yerde, yeni insanlarla, yeni umutlarla girdim 2009′a. Nasıl geçer, bana neler katar, benden neler götürür bilemem ama yapmam gereken çok fazla şey olduğu kesin.

Sizinde yılınızın umutlarla dolu olması dileğiyle,

Mutlu Yıllar…

2009 Öss

mKemal — Sat, 27 Sep 2008 00:44:07 +0000

Bu yıl Haziran ayında, ÖSYM Başkanı Prof. Dr. Ünal Yarımağan verdiği bir röportajda şöyle diyor:

Yıllar itibarıyla değişmekle birlikte bize son sınıf düzeyinde başvuran öğrenci sayısı geçen yıl 800 bini aşmıştı. Bu sene bu sayı 500 bin kadar azaldı. Fakat buna karşılık hiçbir yere yerleşmemiş, bir yere yerleşip okumakta olan ve hatta mezun olmuş olanların başvurularında 380 bin dolayında artış oldu. O zaman ikisinin toplam etkisine baktığımızda 120 bin dolayında bir azalma oldu. Bu nedenle açıkçası bu yıl biz beklediğimiz azalmayı elde edemedik. Bunun sonuçları asıl gelecek yıl görülecek; gelecek yıl ÖSS’ye girecek öğrenciler bence daha da şanslılar. Çünkü, bundan önceki yıllarda sınava eski öğrenciler geliyordu, artı 700-800 bin dolayında da o yılın mezunları geliyordu. Ve biz bunların yaklaşık 600 binini yerleştirebiliyorduk. Dolayısıyla yerleşemeyen ve umduğunu bulamayanlar bir sonraki yıla kalıyordu. Bu sene kontenjan artışlarıyla birlikte yaklaşık 700 bin dolayında bir yerleştirme bekliyorum. Son sınıf düzeyindeki mezun sayısı bu yıl az olduğu için eski mezunlardan da epeyce yerleşen olacak, dolayısıyla gelecek yıl başvuru sayısının 1.5 milyonun altına ineceğini düşünüyorum.

Kimin, nelere dayanarak söylediği düşünüldüğünde bu sözler hiç de yabana atılır sözler değil. 2009 Öss’ye girmeyi düşünenleri epeyce sevindirecek.

Beni de kuşkusuz heyecanlandırdı. Biraz daha umutlandırdı. Çünkü bu yılki kontenjan artışı ve aday sayısının azalmasıyla oluşan fırsatı kaçırmış olduğumu düşünmek canımı sıkıyordu doğrusu. Neyse ki Ünal Yarımağan’ ın sözleri geçte olsa yardımıma yetişti.

Hüznün Fotoğrafı

mKemal — Fri, 19 Sep 2008 20:56:05 +0000

Fotoğraf makineme yeni kavuştuğum zamanlarda, bir yolculuk sırasında bu küçük, adının Sıla olduğunu öğrendiğim çocukla karşılaşıverdim.

Arkadaşlarıyla etrafta koşturuyordu. Ama diğerlerinden farklıydı, çünkü oyun oynamalarına rağmen yüzü pek gülmüyordu. Küçük yaşına rağmen sanki bir şeylerin ağırlığını taşıyordu.

Sonra Sıla’ nın annesinin ruh hastası, babasının da fiziksel özrü olduğunu öğrendiğimde, bu küçücük çocuğun hayatın pek de iyi denemeyecek yüzünü çok erken tanıdığını anladım. Ona ve kardeşine annannesi bakıyormuş. Onlara bakamadığından ve ne yapacağını bilmediğinden yakınıyordu annannesi de…

Sıla’ yı nasıl bir gelecek bekliyor bilemiyorum.. Ama çok kolay olmayacak belliki.. Daha kimbilir ne zorluklarla karşılaşacak.

Sıla’ yı o hayatından kurtarmak, hayatın çok güzel yönlerinin de olduğunu ve onlara kavuşmak için biraz sabretmesini ve mücadele etmesi gerektiğini anlatabilmek isterdim.

Bende Sıla gibilere yardım edebilmek adına daha çok mücadele etmek kararıyla bıraktım Sıla’ yı kendi hayatına…

Fazla duygusal bir yazı oldu, ama paylaşmak istedim … :)

Yeniden Öss!

mKemal — Wed, 03 Sep 2008 01:17:43 +0000

Bu yıl kolay olmayacak. Bir kaç kişiden başka bana inanıp beni destekleyen kimse olmayacak. Bir de insanların engelleyemediğim tepkileri olacak. Mesela uzun zamandır yaptıklarını beğendiğim, kendime model seçtiğim insanlar, hayallerimi anlattığımda artık gülmeye başlayacaklar. Belki artık yıllarca umutla bakan insanlar bana küçümseyen gözlerlerle bakacaklar.

Bunları düşünüp, işin kolayına kaçarak, çevremdeki lüzumlu lüzumsuz konuşan insanları susturmak adına hayallerimi ve geleceğimi feda etmek yerine onlarla mücadele etmeyi seçtim.

Çalışma masamda kendi zihnimle şekillenmesine yardımcı olduğum geleceğimin bana ve hayatımı paylaşacağım insanlara getireceği güzellikleri düşünerek, bunalımlarla ve karmakarışık düşünlerle dolu bir yazı daha geride bırakmış olmanın ve doğanın en sevdiğim halini almaya başlayacağı günlerin çok uzak olmadığını bilmenin verdiği huzurla çalışmalarıma başlıyorum.

Bir Fotoğraf

mKemal — Mon, 01 Sep 2008 03:30:49 +0000

Geçenlerde, fazlasıyla bunaldığım bir anda ve yine Sigur Rós dinlerken çektim bu fotoğrafı. İstediğim gibi bir kare yakalamayı biraz sabır, birazda şans yardımıyla başarabildim. Hatta beklediğimden daha anlamlı bir kare çekebilmeyi başardım.

•Hayal ettiğimiz, olmak istediğimiz yerde miyiz?

Mountrain Outdoor Academy

mKemal — Tue, 19 Aug 2008 14:19:24 +0000

Geçtiğimiz haftasonunu Bolu Aladağlar’da bulunan Mountrain Outdoor Academy adındaki bir tesiste geçirdim ve kendimi takım ruhunun geliştirilmesine yönelik çeşitli aktivitelerinin içinde buluverdim:) Bir de ilk defa gerçek bir ormanda çadırda uyuma tecrübesi edinmiş oldum.
Neyse, bu yazıyı yazmaktaki amacım orada bulunduğum süre içerisinde çekme fırsatı yakaladığım bazı fotoğrafları paylaşmak. İşte o fotoğraflardan bir kaçı:

Lupelius Hakkında

mKemal — Sun, 10 Aug 2008 01:40:46 +0000

Lupelius adında bir filozofun varlığından haberdar olmam, bu siteye lupelius anahtar kelimesiyle gelen birçok kişi gibi benim de Stefano Elio D’Anna‘nın Tanrılar Okulu adlı kitabını okumam ile gerçekleşti.Kişisel bloguma lupelius.com adresini seçmem ise, Lupelius adındaki bu filozofun gerçekten yaşamış olduğundan bile emin olamama rağmen, sunduğu felsefesinin beni fazlasıyla etkilemesi ve benim açmak isteyip de bir türlü adresinin ne olması gerektiğine karar veremediğim okumakta olduğunuz bloguma orijinal bir adres bulma çabalarım sonucu oldu. Biraz tereddüt ettim, hala da ediyorum aslına bakarsanız ama bu adreste blogumu yayınlamaya devam etmeyi düşünüyorum.

Neyse; bu yazıyı, Lupelius’ u tanımayan ya da bloguma “Lupelius” anahtar kelimesiyle gelen kişileri fazlaca hayal kırıklığına uğratmak istemediğimden yazma gereği duydum. Ancak buraya Tanrılar Okulu’nu okuduktan sonra Lupelius hakkında daha çok bilgi bulabilmek umuduyla gelen ziyaretçilerden özür dilemek zorundayım; çünkü ben de kitap dışında fazla bilgi bulamadım ve buraya Lupelius hakkında yazacaklarım kitaptan yapacağım alıntılarla sınırlı olacak.

Tanrılar Okulu adlı kitapta yazılanlara göre Lupelius, 9. Yüzyılda yaşamış İrlandalı bir keşiş-filozof. Yazar kitapta Lupelius Öğretisi’nden şu şekilde bahsediyor;

“Lupelius’ un öğretisi; iradenin geliştirilmesine dayalı bir yıkılmazlık eğitimiydi. Amacı, bütün kısıtlamalardan kurtulup özgürleşmekti.

Ve beni etkileyen en güzel sözü ise şu oldu;

“İrade olmadan düşünceler, duygular ve arzular, oluşun içinde başıboş dolaşan parçacıklar gibidir ve sen de evrenin insafına kalmış küçük bir parçacıksın.”

Zor Karar!

mKemal — Fri, 01 Aug 2008 02:20:28 +0000

Bu yılki öss hezimetinden sonra evde durumlar pek iyi gitmiyor doğrusu! Her akşam açılan tercih konusu herkesin canını bir hayli sıkıyor . Babamın durduk yerde: ‘Eee , naptın oğlum? Tercihleri ne zaman yapıyorsun?‘ diyerek söze başlamasıyla, benim odamda yapmam gereken işlerim olduğunu hatırlamam bir kaç saniyeden daha uzun sürmüyor. Kaçıyorum, kararımı onlara anlatmaya korkuyorum! Çünkü onların bana tekrar inanmalarını ve güvenmelerini sağlamak oldukça zor. Hangi sözüme ya da hangi davranışıma inanacaklar!

Sınavdan sonraki bir kaç gün, hayatımdaki en berbat günlerdi. Her şeyin bittiğini ve artık yapılacak hiç bir şey olmadığını düşünüyordum. Çünkü son şansımı da kullanmıştım.

Biraz zaman geçip ilk bunalımı atlatınca, daha sağlıklı düşünebilmeye başladım. Böylece kafamda bazı şeyler netleşmeye başladı; hayattan ne beklediğim, ne yapmak istediğim, neden yapamadığım…

Paunların açıklanmasıyla da olasılıkları hesaplayabildim. Mesela bir olasılığa göre Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Makina Mühendisliği (II. öğretim) bölümüne girebiliyordum. Tabiki daha birçok yerin makina müh. bölümü oluyordu Ankara dışında, ama içlerinde en sıcak baktığım yer Eskişehir idi.

Nereye girebileceğimi de belirledikten sonra, Osmangazi Üniversitesi hakkında internet yoluyla araştırma yapmaya başladım ve içimde bir miktar belirmiş olan heves,sınırlı sayıdaki laboratuarlarının fotoğraflarını görünce kayboluverdi. İnsanların öve öve bitiremediği öğrenci kenti Eskisehir’in üniversitesinin koca makina mühendisliği bölümünde topu topu “6″ laboratuar vardı.Onlar da, gördüğüm kadarıyla kapasite bakımından lisemdeki fizik laboratuarını aratmıyordu.(OGÜ’ lüler kızmasın) Buna karşılık Odtü‘ nün makina mühendisliği bölümünde 22 civarında laboratuar olduğunu düşününce mideme kramplar girmeye ve gözlerim kararmaya başlamıştı bile..

Neyse ki, kurtarıcım Gökçem ve edindiğim bazı yeni bakış açıları ile, hayallerim ve ideallerim doğrultusunda radikal bir karar alarak öss’ye tekrar girmeye karar verdim.

Evet tekrar girmeye karar verebildim. Ama aileme bu kararımdan bahsedebilmek için biraz daha cesaret toplamam gerekiyor:)

…ve Bir Blog Sahibi Olunur!

mKemal — Wed, 23 Jul 2008 01:02:25 +0000

Merhaba :)
Yaşama dair düşüncelerimi aktarmaya çalışacağım yer bu sefer bir web blogu. Mümkün olduğunca yazmaya çalışacağım burada.
Çoğulukla 20 yasındaki bir gencin bundan sonraki hayatında, hayatı tanıması, öğrenmesi ve düşünceleriyle ile ilgili yazılar bulacaksınız. Ve tabi ki ‘fotoğraf‘ …
Fotoğraf aşkım ortaokul çağlarında başlamış olmasına rağmen, kompakt da olsa bir digital makineye kavuşalı çok uzun zaman olmadı. Yani beni fotoğrafı tanımaya yeni başlayan ve öğrenmek için ulaşabildiği tüm bilgiye sahip olmak isteyen biri olarak görebilirsiniz. Tabi ki öğrendiklerimi, tecrübe ettiklerimi de burada paylaşmaya çalışacağım sizlerle.

Sevgili yazarınız , birkaç yılını Öss ‘ye heba etmiş, bir yılını daha ideallerine ulaşmak maksatıyla harcamaya hazır bir összede . Aslında iyi bir üniversitede Makine Mühendisi olmak adına kendini defalarca Öss’ye girmeye mahkum eden biri…

Neyse, bu öss konusuna daha sonralarıda gireceğim için bugünlük bu kadarı yeter. Aslında daha uzun bir giriş yazısı yazmayı düşünmüştüm ama kısa kesmemde ,bu yazıyı sabaha karsı 4 sularında yazıyor olmamında etkisi yok değil hani:)

Bugünlük bu kadar.. Görüşmek üzere:)